یا حق

 

یا حق

“آنچه توانسته ایم لطف خدا بوده است”

 

طی هفته  گذشته عزیزان ؛ دوستان ( اساتید محترم؛ مدیران؛ دانشجویان؛ همکاران و…) با تماسها و پیامهای پی در پی و مهر آمیزشان موجبات شرمساری و در عین حال تشویق و دلگرمی ام را فراهم نمودند؛ از همه شما بزرگان؛ فرهیختگان و اندیشمندان عرصه علم و هنر کمال سپاس و امتنان را دارم.

“این آنچه بود که توانسته ام؛ نه آنچه که می خواسته ام”؛

واقعیتی است که همه امور صورت گرفته بعد از عنایت مدام حضرت حق؛ در سایه همدلی و همزبانی مجموعه خدوم دانشکده هنر میسور گردید:

 

بی شما این نای نالان بی نواست؛

این نواها از نفسهای شماست!

 

در این مقال کوتاه ضمن سپاس بکران از همه عزیزان؛ باید از زحمات خستگی ناپذیر دوست؛ برادر بزرگ و همراه همیشگی ام جناب دکتر علی پویان تشکر ویژه نموده و نیز دست نیازم را دوباره بسوی همگان در جایگاه جدید دراز نمایم:

 

بماند سالها این نظم و ترتیب

زما هر ذره  خاک افتاده جایی

مگر صاحبدلی روزی ز رحمت

کند بر جان درویشان دعائی

غرض نقشیست کز ما باز ماند

که هستی را نمی بینم بقائی

 

خاکپای مردم بزرگ ایران

سید عبدالحسین مختاباد

پنجم آذرماه ١٣٩۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *