Home / اخبار / اخبار داخلي / چه سفرها … چه خطرها …به یاد محمد نوری

چه سفرها … چه خطرها …به یاد محمد نوری

 

سیاوش کسرایی در منظومه بلند و حماسی‌اش «آرش کمانگیر» در فرازی می‌سراید:

«ردپاها گر نمی‌افتاد روی جاده‌ها لغزان

ما چه می‌کردیم در کولاک دل آشفته دم سرد؟».


استاد محمد نوری نیز از میان ما رفت، «در خوابی نه بیداریش در دنبال».

به راستی اگر این اسطوره‌های فرهنگ و هنر چراغ و مشعل موسیقی هنری ایران را روشن و زنده نگه‌ نمی‌داشتند، ما چه می‌کردیم در کولاک دل آشفته دم سرد؟
شاید نزدیک به سه نسل با صدای استاد نوری زندگی کردند. من خودم از نوجوانی صدای محمد نوری را با ترانه «جان مریم» شنیدم.

در سال‌هایی قریب به یک دهه استاد نوری ساکت بود و اثری را اجرا نکرد و اواسط دهه هفتاد دوباره فعالیت موسیقی را آشکار شروع آغاز کرد و آثار جاوان و زیبایی از خودش به جای گذاشت.

ویژگی صدای محمد نوری این بود که تقلید نبود، یک پاپ ایرانی خلص و جذاب بود و در عین هنری بودن مردمی بود و آحاد مختلف مردم جامعه اعم از آن‌هایی که متخصص موسیقی بودند و مردم عادی با این صدا به راحتی ارتباط برقرار می‌کردند. ظرافت در انتخاب اشعار و در انتخاب ملودی‌ها از او یک خواننده شاخص و ویژه ساخته بود که واقعا در آن هیاهوی جنجال‌برانگیز پاپ و جاز، صدا و موسیقی نوری صدایی ریشه‌ای بود؛ بعد از انقلاب هم همین‌طور.

باید گفت آقای نوری یکی از الگوها و مجسمه‌های بارز و بلند تاریخی موسیقی پاپ ایرانی در تاریخی موسیقی ایران است.

شعر و موسیقی و در انتها وقتی آهنگ به کلام وصل می‌شود، اگر خواننده نتواند حق کلام و حق آهنگ را ادا کند آن اثر هرچقدر هم زیبا باشد بر دل نمی‌نشیند. یکی از ویژگی‌های سبک آثار محمد نوری همین بوده که آن آثار با صدای او هماهنگ بوده و توانسته با هم ممزوجی دلنشین ایجاد کند. واقعا بیش از سه نسل با این صدا رابطه دارند و این صدا در تاریخ ثبت خواهد شد. چون هم جنبه هنری دارد و هم جنبه مردمی.
موسیقی آقای نوری موسیقی پاپ و لایت بوده و بخش عمده کار او این بوده که با صداسازی به اینجا رسید. بسیاری از خوانندگان صدای حداقلی دارند، ولی چون به صدایشان نمی‌رسند، این صدا خام است. در حالی‌که آقای نوری از همان ابتدا روی مسأله پرورش صدا و آموختن سولفژ بسیار توجه داشته است. همین باعث شده او بتواند داشته‌ها و ایده‌های خود را در موسیقی کلاسیک وارد کند و در فضای موسیقی پاپ در هم بیامیزد و از این ممزوجی دربیاورد که می‌شود از آن به عنوان موسیقی پاپ هنری ایران یاد کرد.

محمد نوری صدای ماندگار پاپ ایرانی بود و شخصیت مستقلی بود که از قبل از انقلاب خودش را به ثبت رساند و توانست در فضای پاپ ایرانی میانبری ایجاد کند که این نوع موسیقی هم معنی و کلام درستی داشته باشد و هم از سازهای غربی در آن به درستی استفاده شود

محمد نوری در زمینه موسیقی‌های ایرانی و آوردن موسیقی مناطق مختلف و تبدیل آن‌ها به شعر فارسی هم بسیار موفق بود و توانست ملود‌ی‌های آن مناطق را خیلی خوب حفظ کند. هنرمندی که به کار خود آگاه بود و آثارش را با پشتوانه تحقیقی تولید می‌کرد و برای آن‌ها واقعا وقت می‌گذاشت.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *