خانه / اخبار / اخبار داخلي / بعثت رسول مهربانی و عدالت و اعتدال مبارک باد

بعثت رسول مهربانی و عدالت و اعتدال مبارک باد

تصنیفی گوشنواز در بیات ترک

آواز بیات ترک از جمله آوازهایی است که از همان سال‌های اولیه‌ای که گوشم به موسیقی سنتی آشنا شد، شیفته‌اش بودم. آوازی است که گویی از قرون و اعصار سر بر می‌آورد و آدمی را بی اختیار به دوردست‌هایی پرتاب میکند که بی شنیدن آن محال است ذهن به آنجاها بال و پر بگشاید و این البته خصلت هر موسیقی خوب است که آدمی را برای لحظاتی از خود و روزمرگی‌هایش جدا می‌کند. نوعی کاوش درونی در آن است که فرد را به جای نگاه به بیرون به درون دعوت می‌کند.

شاید سرّ آنکه اذان مرحوم موذن‌زاده در بیات ترک خوانده شد، در همین نکته باشد که ناخودآگاه آدمی را به طمانینه و تامل وامی‌دارد.
قصدم بیان ویژگی‌های این آواز نیست که خود مجال و فراخی دیگر می‌طلبد. بلکه امروز و به بهانه مبعث رسول گرامی اسلام تصینفی از اخوی گرامم سید عبدالحسین مختاباد شنیدم که البته بارها و بارها این تصنیف را شنیده ام و هر بار هم باز مشتاق باز شنیدن آن هستم. تصنیفی در بیات ترک که البته از معدود کارهایی است که ایشان در بیات ترک نوشتند و خواندند.

این تصنیف را سید محمد ساعد، دوست هنرمندم که این سال‌ها کمتر از او می‌شنوم تنظیم کرده است. هنرمندی که استعدادی در موسیقی بود که متاسفانه ظرفیت‌هایش را جامعه موسیقی کمتر شناخت.

به گمان من تمامی کارهایی که ملودی و‌آهنگسازی آن را عبدالحسین خودش انجام داده است، به دلیل شناخت خوب از دامنه صوتی اش بسیار دلنشین و زیبا از کار در‌آمده است. فضای کار ضمن آنکه حسی عاطفی دارد سرشار از حماسه و شکوه است. خصلتی که به گمانم آواز بیات ترک از آن برخوردار است و شاید به همین دلیل است که به شکلی توامان هم رزم و رجز را به یاد آدمی می‌آورد و هم نوعی غم غربت و نوستالژی. تصنیف را در پست بعدی بشنوید اگر چه کیفیت صوتی آن می‌توانست بسیار بهتر از این باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *